Astrid Holleeder blikt terug op zware tijd: 'De eenzaamheid was verschrikkelijk'

Na jaren van angst en isolatie durft Astrid Holleeder weer vooruit te kijken. In een openhartig interview met VROUW vertelt ze niet alleen over haar leven na de zware beveiliging, maar ook over de ingewikkelde relatie met haar dochter Miljuschka Witzenhausen, die onder druk kwam te staan.

Door de voortdurende dreiging werd Astrid naar eigen zeggen extreem waakzaam. Ze hield haar dochter scherp in de gaten, soms zelfs tot in detail. "Ik behandelde haar als een kind, terwijl ze bijna veertig was", blikt ze terug. Die overbezorgdheid zorgde voor spanningen. Miljuschka wilde haar eigen leven leiden, terwijl Astrid juist alles probeerde te controleren uit angst dat er iets zou gebeuren.

Lees hieronder meer...

4:04

Astrid Holleeder: 'Als ik in de beveiliging blijf, loopt het voor mij goed af.'

Roerige tijd

De omstandigheden maakten het er niet makkelijker op. Spontaan afspreken zat er jarenlang niet in en ruzies werden vermeden, uit angst dat het de laatste keer kon zijn dat ze elkaar zagen. "Dan ga je langs elkaar en de pijn heen leven", aldus Astrid.

Inmiddels lijkt er weer ruimte voor herstel. Moeder en dochter zijn langzaam bezig hun band opnieuw op te bouwen. Zo gingen ze recent samen met de (klein)kinderen op vakantie, een spannend moment, maar ook een doorbraak. "Vanaf het moment dat we in het vliegtuig zaten, waren we weer even zoals vroeger", vertelt ze. "We konden weer lachen."

Na tien jaar anonimiteit en eenzaamheid voelt Astrid dat er een nieuwe fase is aangebroken. Ze werkt weer als advocaat, maakt een podcast en durft weer te dromen. Toch blijft de impact van die periode groot. "De eenzaamheid was verschrikkelijk. Voor mij was niemand sterk, ik droeg het alleen."

Wat ze in die periode leerde, neemt ze nu mee. "Als je echt van jezelf houdt, kun je alles overleven. Niets kan mij nog onderuit halen."