Ferry Doedens over tijd in gevangenis: 'Vastzitten is geen pretje'

Ferry Doedens heeft eind 2025 een korte gevangenisstraf uitgezeten. De voormalig GTST-acteur werd een jaar geleden aangehouden voor rijden onder invloed, maar liet zijn opgelegde taakstraf ongemoeid. Hij blikt hier nu op terug...

Ferry vertelt in gesprek met Privé over zijn straf. "Vrij snel na de aanhouding en het invorderen van mijn rijbewijs was er een zitting, waarbij werd bepaald dat ik een taakstraf van zeventig uur moet uitvoeren", begint de acteur. Ferry legt uit dat hij de brief met de uitnodiging om zich te melden bij de reclassering over het hoofd heeft gezien. Hij is twee keer gebeld, maar dat is hem ook ontgaan. Het Openbaar Ministerie oordeelt in zo'n geval dat de straf wordt omgezet naar detentie, waarna er een arrestatiebevel wordt uitgeschreven. "Toen die agenten voor mijn deur stonden, was dus al voor mij bepaald dat ik mee moest."

Lees hieronder meer...

3:32

Ferry Doedens heeft vastgezeten

Volle week in de gevangenis

De acteur werd begin december naar het Justitieel Complex Schiphol gebracht. "Ik wil die taakstraf heus wel doen. Dat is geen enkel probleem. Anders was ik wel naar het buitenland gevlucht. Ik heb gewoon de stomme fout gemaakt om mijn post niet te lezen. Iets waar ik natuurlijk zelf verantwoordelijk voor ben." Het is zijn advocaten gelukt om hem weer vrij te krijgen. Ferry heeft een volle week in de gevangenis doorgebracht. "Uit ervaring weer ik inmiddels: alles liever dan dat. Vastzitten is echt geen pretje, kan ik je vertellen."

"De grootste straf is dat je de controle kwijtraakt en je niet meer zomaar kunt gaan en staan waar je wilt", vertelt hij. Ferry voelde zich machteloos en kon alleen maar denken aan dat hij 'dom was geweest'. Negen jaar geleden werd Ferry ook al gepakt met alcohol achter het stuur en nu met verdovende middelen. "Dat is een dure les geweest en een duidelijke wake-up call."

Medegedetineerden

Ferry wilde geen contact met medegedetineerden. "Laten we eerlijk zijn; ik heb toch een bekende naam en voor je het weet heeft iedereen door dat ik daar zit. Ik wilde dus absoluut geen contact met andere gevangenen. Gelukkig kreeg ik een cel - al noem ik het zelf liever een kamer- voor mezelf, waardoor ik alle tijd en ruimte had om rustig na te denken over wat ik gedaan had. Het was vreselijk. Echt vreselijk."

Privé vraagt aan hem wat hij daar aantrof. "Een smerige kamer die overduidelijk al een tijdje geen bezem of schoonmaakmiddel had gezien. Met alle tijd van de wereld heb ik er daarom eerst maar even een lap doorheen gehaald."