
BN'ers
Vandaag, 08:22
Ilse Warringa mag voor haar nieuwste theaterrol haar rebelse kant volledig omarmen. De actrice, bekend van onder meer De Luizenmoeder en Voetbalouders, speelt in de punkoperette Tulip Town en blijkt zich behoorlijk thuis te voelen bij de mentaliteit die daarbij hoort. "Ik heb me altijd wel verwant gevoeld met het fuck-you-gevoel en met de fuck-het-systeem-mentaliteit", vertelt ze aan het ANP.
Maak Shownieuws je Google-favoriet
Een echte punker was Ilse vroeger overigens niet. "Daar was ik te braaf voor", geeft ze toe. Toch voelt ze zich sterk verbonden met het vooruitstrevende karakter van de punkcultuur. In Tulip Town combineert theatermaker en acteur Steef de Jong de operetteklassieker L'île de Tulipatan uit 1868 met een punkband. Naast Ilse bestaat de cast uit Rop Verheijen, Thor Braun en Daniel Cornelissen. De voorstelling is vanaf woensdag te zien in de Stadsschouwburg Haarlem en gaat vrijdag officieel in première.
Het verhaal draait om de nodige verwarring rondom gender. "Mijn personage doet alsof haar zoon een meisje is, zodat hij niet het leger in hoeft. Het verhaal is eigenlijk een operette vol verwarring rondom jongens en meisjes", legt Ilse uit.
Waar een man in een jurk in het oorspronkelijke negentiende-eeuwse verhaal volgens Ilse mogelijk vooral als grap werd gebruikt, kiest de nieuwe versie voor een andere benadering. "Wij maken er iets serieus van, namelijk door het zo verwarrend te maken of iemand nu een jongen of een meisje is, dat we het zelf ook niet meer weten", vertelt De Luizenmoeder-actrice. De boodschap die uiteindelijk overblijft, is volgens haar simpel: "Het maakt ook eigenlijk geen ene fuck uit wie of wat je bent. Voor de liefde maakt dat niks uit."
Juist in de huidige tijd vindt Ilse die boodschap belangrijk. Daarbij haalt ze ook de invloed van Andrew Tate en de zogenoemde manosfeer aan. "Ik vind die manosfeerbeweging van Andrew Tate echt eng. We hebben die strijd in de vorige eeuw toch al gevochten?" Voor de makers is dat reden om niet voorzichtig te zijn met hun boodschap. "We voelen dus als makers ook heel erg dat we maar één kant op kunnen en dat is gewoon volle kracht vooruit."
De punkinvloeden blijven niet beperkt tot het verhaal. De acteurs vormen voor de voorstelling daadwerkelijk een band en bespelen zelf hun instrumenten.
Ilse leerde zichzelf als tiener een beetje gitaar en klarinet spelen. "Maar het mocht echt geen naam hebben", geeft ze toe. Thor speelt saxofoon, Rop viool en Daniel drums. "We kunnen het allemaal maar een heel klein beetje, maar omdat we een punkband zijn en goede begeleiding krijgen, klinkt het ineens best goed."
Ook qua uiterlijk gaat Ilse volledig voor haar nieuwe rol. "Ik zie er ook echt punk uit. Mijn haar wordt bijvoorbeeld elke dag volledig getoupeerd. Dus ik heb echt een dood bosje op mijn hoofd over een paar maanden, maar goed, alles voor de kunst", grapt ze. Zelfs de kostuums werden door de cast zelf met graffiti bespoten.
Ondanks haar jarenlange ervaring blijft optreden in het theater voor Ilse spannend. Juist het directe contact met de zaal maakt iedere voorstelling anders. "Je doet het altijd samen met het publiek. Elke avond is het weer spannend of je die unieke beleving op kunt zoeken met elkaar", vertelt ze.
En hoewel ze inmiddels behoorlijk wat ervaring voor de camera heeft, zorgt het podium nog altijd voor meer zenuwen: "Ik ben toch altijd veel zenuwachtiger voor theater dan voor televisie." Wat televisie betreft, heeft Ilse recentelijk nog uitspraken gedaan over de bezuinigingen op de NPO. Bekijk die hieronder.

