
BN'ers
Vandaag, 13:39
Het is vandaag precies drie jaar geleden dat Daniëlle van 't Schip op 55-jarige leeftijd overleed. Haar dochter Estelle staat op Instagram uitgebreid stil bij het grote gemis. Bij een reeks dierbare foto's van haar moeder deelt ze een emotionele boodschap. Vooral nu Estelle zelf in verwachting is van haar eerste kindje, voelt het verdriet om het verlies van haar moeder groter dan ooit.
Op 10 oktober 2023 overleed Daniëlle van 't Schip, de dochter van Willeke Alberti en echtgenote van oud-voetballer John van 't Schip, aan de gevolgen van kanker. Ze liet twee kinderen achter: Estelle en Davey. Precies drie jaar later blikt Estelle terug op het leven zonder haar moeder. "Drie jaar zonder jou vandaag. Ongelofelijk om dat op te schrijven. Soms voelt het alsof het gisteren was en soms alsof er al een heel leven tussen toen en nu zit", begint ze haar aangrijpende bericht.
Estelle vertelt dat ze haar moeder nog iedere dag mist. Vooral de kleine, alledaagse momenten blijven moeilijk. "Er is zoveel gebeurd in die drie jaar. Zoveel momenten waarop ik je wilde bellen, je stem wilde horen of gewoon even wilde vertellen wat er in mijn leven gebeurde." Ook denkt ze met veel liefde terug aan de verhalen die haar moeder altijd vertelde. "Niemand kon zo vertellen als jij."
Lees hieronder verder...
Dit jaar heeft het gemis voor Estelle een nieuwe betekenis gekregen. Onlangs maakte ze bekend dat ze samen met haar vriend Sam Heringa haar eerste kindje verwacht. Het stel krijgt een dochter, die naar verwachting in februari 2027 wordt geboren.
"Maar dit jaar is alles weer anders. Want mam, ik word moeder", schrijft Estelle. Het vooruitzicht om zelf een dochter te krijgen, brengt haar dichter bij haar overleden moeder, maar maakt het gemis tegelijkertijd extra pijnlijk. "Misschien is dit wel de levensfase waarin ik je dichterbij voel dan ooit, maar je tegelijkertijd ook meer mis dan ooit."
Estelle vertelt dat ze sinds haar zwangerschap op een heel andere manier naar de liefde van haar moeder kijkt. Waar ze vroeger vooral de onvoorwaardelijke liefde van Daniëlle ontving, begint ze nu zelf te ervaren hoe het voelt om moeder te worden. "Hoe het voelt om al zóveel van iemand te houden voordat je haar überhaupt hebt ontmoet. Om haar te willen beschermen, voor haar te willen zorgen en haar alles te willen geven."
Volgens Estelle verandert rouw voortdurend. Iedere nieuwe levensfase brengt andere herinneringen en gevoelens met zich mee. Haar zwangerschap confronteert haar opnieuw met alles wat ze niet meer met haar moeder kan delen. "Rouw verdwijnt niet. Het verandert steeds van vorm. En met iedere nieuwe levensfase komt er ook een nieuwe manier van missen bij", schrijft ze. "Moeder worden zonder mijn eigen moeder is daar misschien wel de grootste van."
Estelle kijkt ernaar uit om haar dochter later alles over haar oma te vertellen. Over haar persoonlijkheid, haar lach en de manier waarop ze in het leven stond. "Jouw liefde stopt niet bij mij. Ik mag haar doorgeven", schrijft ze. "Ik kan niet wachten om haar straks over jou te vertellen. Over haar oma. Over wie je was, hoe je lachte, hoe je in het leven stond en hoeveel liefde je gaf."
Ze sluit haar eerbetoon af met een bijzonder emotionele boodschap. "Drie jaar zonder jou, mam. Maar nooit zonder jouw liefde. Die draag ik iedere dag met me mee. En nu geef ik haar al door. Ik mis je zo. Ik hou van je. Always & forever."
Eerder zagen wel hoe Daniëlle een prachtig eerbetoon kreeg, kort na haar overlijden.




