In De Bondgenoten deelt Anouk een emotioneel moment met haar mede-bondgenoten. De breuk met Diederik doet haar duidelijk nog veel verdriet. Ze besluit een persoonlijke brief voor te lezen waarin ze vertelt over haar verdriet en haar terugkeer naar de loods. Al snel wordt ze zichtbaar geëmotioneerd.
Aan het begin van de nieuwe cyclus keerde Anouk terug in de loods. Ze begint haar brief met de woorden: "Lieve allemaal, daar ben ik dan weer. Een plek die als thuis voelt, dat heb ik precies nu ik hier weer ben. Een plek waar mooie momenten zijn, maar ook verdrietige." Vervolgens vertelt ze geëmotioneerd over haar verleden in de loods en het verlies van haar liefde. "Zoals jullie weten, heb ik hier een verleden dat ik niet kan of wil loslaten. Ik werd verliefd en nu ben ik de liefde kwijt."
Breuk met Diederik valt Anouk zwaar
Dat het haar zwaar valt, steekt ze niet onder stoelen of banken. "Als je mij vraagt hoe het met mij gaat, dan zal ik een glimlach geven omdat ik hier ben, maar geloof me: ik voel me echt heel verdrietig. Ik mis diegene om me heen, maar weet dat het voor nu goed is. Helemaal omdat ik mezelf verloren was."
De woorden krijgen extra betekenis nu Anouk en Diederik uit elkaar zijn. Eind oktober bevestigden de twee via sociale media dat hun relatie voorbij is. Volgens Diederik bleek dat ze buiten de loods toch een ander beeld van elkaar hadden dan tijdens hun deelname. "Soms kan je elkaar niet geven wat de ander nodig heeft en dan is het tijd om elkaar los te laten", schreef hij destijds.
Lees hieronder verder...
Anouk wil sterker uit deze moeilijke periode komen
Anouk hoopt in de loods weer tot zichzelf te komen. "Ik moet door en weet dat dit de plek kan zijn om mezelf weer bij elkaar te rapen en sterker dan ooit te worden. Iemand verliezen brengt rauwheid met zich mee en dat is wat ik nu aan het doen ben. Ik kijk het dag voor dag aan."
Ze sluit haar brief af met een mooie boodschap voor haar mede-Bondgenoten: "Geniet, lieve mensen, want voor je het weet kan je leven ineens op zijn kop staan. Maar weet dat je nooit alleen bent, ook niet als je de loods verlaat." Na het voorlezen krijgt Anouk een warm applaus van de groep.