Het team van Kopen zonder Kijken had de lolbroek aan deze week

Deze week heeft het Kopen zonder Kijken-team weer te maken met twee heerlijk kritische kandidaten. Terwijl de eisen zich opstapelen en de huizenprijzen moeiteloos meebewegen, lijkt het productieteam de wanhoop te maskeren met jolige geluidseffecten om de moeilijke zoektocht nog een beetje verteerbaar te maken.

Als fan van het eerste uur zoomt Shownieuws-redacteur Maxime van Dijken wekelijks in op de meest opvallende momenten van Kopen zonder Kijken. Met een flinke dosis humor en liefde voor de show belicht ze de fragmenten die je doen lachen, verbazen en waarschijnlijk nog dagenlang bijblijven.

Utrecht blijkt een hoofdpijndossier

Centraal staan deze week twee 26-jarige tweelingzussen, Ellemijn en Isabel, met een wensenlijst die op zijn minst ambitieus genoemd kan worden. Budget: €550.000. Eisen: minimaal 80 m², vier kamers, hartje Utrecht. En oh ja, maximaal vijftien minuten van het station. De gezichten van makelaar Alex van Keulen en bouwkundige Bob Sikkes vertrekken langzaam bij elke nieuwe eis die op tafel komt.

En toch: hoop doet leven. Of in dit geval: hoop doet bieden. Want alsof het niets is, trekken de zussen doodleuk nog eens €20.000 uit een oude sok. Maar zelfs met dat extra geld verandert er precies niets aan de realiteit. Utrecht is onbetaalbaar.

De huizen die vervolgens de revue passeren, balanceren ergens tussen kraakpand en sloopmelding. Hoewel Alex professioneel blijft, vragen wij ons thuis massaal af hoe ze hier meer dan vijf ton voor durven te vragen?!

Tweelingzussen lijken net een getrouwd stel

Maar ook deze week weet Alex een huis te kopen, dus tijd voor de auto-speurtocht. Terwijl de zussen in de auto kibbelen alsof ze al twintig jaar getrouwd zijn, trekt Bob de stoute schoenen aan om het tweetal nog eens om €25.000 te vragen. Even voor de duidelijkheid: we hebben het over 25 met drie nullen erachter.

Het is die achteloosheid die het zo wrang maakt. Een bedrag waar je normaal gesproken maanden, al dan niet jaren, voor werkt, wordt hier gebracht als een kleine extra. En het gekke is: niemand valt er nog echt van achterover. De zussen niet, Bob niet, en wij als kijkers beginnen het toveren van die budgetten bijna normaal te vinden. Dat is misschien nog wel het meest verontrustende van alles.

Was de vrijdagmiddagborrel al begonnen?

En dan is er nog de montage. De voice-over die het Kopen zonder Kijken-duo Bob en Alex plots aankondigt als "besties", de muziekjes die op willekeurige momenten inschieten en de scènes bijna een parodische lading geven. Je vraagt je af of iemand in de montagekamer al begonnen was aan de vrijdagmiddagborrel. Spoiler: we hebben het door.

Maar goed, al met al onderstreept deze aflevering opnieuw hoe absurd de huidige woningmarkt is. Of het een geslaagde aflevering was, blijft een kwestie van perspectief. Als visitekaartje voor Utrecht? Discutabel. Als onbedoelde komedie? Verrassend geslaagd.